You are currently browsing the tag archive for the ‘Sajin de Vass Gunawardena’ tag.

In the course of the frenetic travel programme I had set myself before the usual budget period, I had just two days in Sri Lanka last week. They were packed, with Parliament, and an overnight stay with a cousin visiting after several days, and the 92nd birthday of my most distinguished aunt, but also a couple of interviews as well as meetings with two ambassadors.

Though I feel increasingly despondent, I continue to defend the war record of the government, and indeed feel that some of the absurdities now occurring spring from the bitterness felt with regard to unfair attacks on us. But when I reiterated how fundamentally wrong the Darusman Report had been, one of them asked very simply why we had not refuted it.

3rd narrative - MargaThis failure continues to bemuse me, and the more so now after the Marga Institute produced their Third Narrative, which provides a wonderful opportunity on which government could build. But given the schizophrenia that possesses government, it will not take ownership of this document and flesh it out with details that only government possesses (though perhaps it has again misplaced them, for I had a frantic but informal request from the Foreign Ministry for the Peace Secretariat archives).

One explanation I offered the ambassador was that government simply had no one left who could argue a case intelligently and in good English. A couple of years back, when I told the President to make better use of the professionals in the Ministry of External Affairs, he told me that their command of English was weak. I fear this is a myth of which he has been convinced by those who see themselves as brilliant exponents of the language, having been to elite Colombo schools. The fact that they cannot use the language with sophistication, or respond in a manner those accusing us would take to heart, is not something the President realizes.

But there had recently been an exception, in the form of Chris Nonis, who had given a superb interview on Channel 4. All those I met in London were still full of the way he had responded, which is not something that had happened, they were kind enough to say, since my discussion on ‘Hard Talk’. However I had soon after that been removed from public appearances, except just the once when the President over-rode the blockages of the Ministry and sent me to London to deal with an attack on us organized by Channel 4.

Jon Snow dropped out after my participation in that programme was announced, though it would be too much to assert that was the reason. Conversely, after Chris’ great performance last year, a Sri Lankan station had asked him to participate in a debate with Jon Snow and Callum Macrae, but he had said he wanted me involved as well. The station then abandoned the idea, which I suppose is some sort of compliment. If both Channel 4 and local television would rather avoid me, I can claim to be perhaps the last adherent in government of Mr Bandaranaike’s Middle Path. Read the rest of this entry »


sleepy 4Enemies of the President’s Promse: Mahinda Rajapaksa and the Seven Dwarfs – Sleepy (Part 1)

Enemies of the President’s Promse: Mahinda Rajapaksa and the Seven Dwarfs – Sleepy (Part 2)

Enemies of the President’s Promse: Mahinda Rajapaksa and the Seven Dwarfs – Sleepy (Part 3)

Meanwhile GL was also making a mess of the other task that had been entrusted to him, namely negotiations with the Tamil National Alliance, which had done well in local elections for the North, and could credibly claim to represent the Tamils. The main components of the Alliance had seemed to support the Tigers during the war, but this was obviously because they were fearful of what would happen to them otherwise, given that the Tigers were ruthless in eliminating any Tamils opposed to them.

However, while careful not to engage in overt condemnation of the Tigers, its principal leadership made it clear after the war that they were not unhappy the Tigers had been destroyed. In this context they were able to hold discussions with the various groups that had opposed the Tigers, and almost all of these now joined the TNA.

The Tamils of Indian extraction whom the British had brought over during the colonial period were an exception. Though the Ceylon Workers Congress, the main party that represented them had been part of the Tamil United Liberation Front, that had contested the 1977 election as a united group, it had soon afterwards joined the Jayewardene government. Its exceptionally able leader, SauviamoorthyThondaman, had won for his people much that they wanted and needed and, after the UNP lost, he had joined the SLFP led government led by Chandrika Kumaratunga. After his death his grandson took over the leadership of the party, and remained with government, though with nothing like the effectiveness of the older Thondaman.

The principal exception with regard to the TNA of Tamils from the north of the country was Douglas Devananda. Sadly he and the other Tamil groups that had been opposed to the Tigers had not got on, and government failed to build up a solid alliance either before or immediately after the war. Perhaps enmities lay too deep, but given Douglas’ dependence on the government, and the brave stand taken against the Tigers by the others, some serious effort would surely have produced dividends.

Unfortunately, caught up also in its own electoral agenda, government did not expedite negotiations with the TNA immediately after the war, while conversely the TNA explored other options, including support in the 2010 Presidential election for Sarath Fonseka. This was not conductive to trust between them and the government. Given the general approach of Fonseka to Tamils during the war, the message this move sent out was that the TNA was implacably opposed to the President.

Despite this, agreement to negotiate was reached by the beginning of 2011. The government team consisted of the Leader of the House, Nimal Siripala de Silva, former Prime Minister Ratnasiri Wikramanayake and GL. Added to these was Sajin Vas Gunawardena, ostensibly to maintain records, a task he singularly failed to accomplish. Instead he was seen as an influential member of the team, given his close relationship with the President. Certainly the others were nervous of him, and GL clearly assumed that he knew the President’s mind. Read the rest of this entry »

Lakbima Newsවිදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය හා විදේශ සේවය පිළිබදව පසුගිය සති දෙක තුළ විශාල ආන්දෝලනයක් ඇතිවිය. ඒ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ අධීක්ෂණ මන්ත්‍රී සජින් ද වාස් ගුණවර්ධන හා බ්‍රිතාන්‍යයේ සිටින ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් දොස්තර ක්‍රිස් නෝනිස් අතර ඇතිවු ගැටුම නිසාය. ලංකාවේ විදේශ සේවයේ වෘත්තීයභාවය ගැන වැඩි අවධානයක් යොමු කරන පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මහාචාර්ය රජීව් විජේසිංහ මේ ක්‍රියාදාමය පසුගියදා විවේචනය කළේය. විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය ගැන ඔහු දක්වන අදහස් පිළිබදව මෙන්ම විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය තුළ ඇතිවී තිබෙන තත්ත්වය හමුවේ ලංකාවට ජාත්‍යන්තර බලපෑම් තීරණය වන ආකාරය ගැන මහාචාර්ය රජීව් විජේසිංහ සමග ලක්බිම කළ සම්මුඛ සාකච්ඡාවකි මේ.

ලංකාවේ තානාපති සේවය වෘත්තීයභාවයකින් යුත් තානාපති සේවයක් ලෙස හැඳින්විය හැකිද?
තානාපති සේවයේ දුර්වලතා රැසක් තිබෙනවා. ලංකාවේ විදේශ සේවය ආරම්භ වන විට ඔවුන්ට නිසි පුහුණුවක් ලැබුණේ නැහැ. එහෙත් විදේශ සේවයට හොඳ පිරිසක් එක්වීම නිසා එය සාර්ථකව ඉදිරියට ගියා. ලංකාවේ විදේශ සේවය ආරම්භයේ සිටම හොඳ තානාපතිවරුන් ලෙස කටයුතු කළේ විදේශ සේවය තුළ සිටි තානාපතිවරු නොවෙයි. විදේශ සේවයට පිටින් පත් කළ අය තමයි හොඳම තානාපතිවරු ලෙස කටයුතු කර ඇත්තේ.

ශර්ලි අමරසිංහ, නෙවිල් කනකරත්න, ක්ලෝඩ් කොරයා වගේ නම් රැසක් මට ඉදිරිපත් කරන්න පුළුවන්. 1948 සිට 1980 වෙ තානාපති සේවයෙන් පැමිණි හොඳ තානාපතිවරු සිටියේ එක් අයෙක් දෙන්නෙක් පමණයි. එයට හේතුව වන්නේ විදේශ සේවයට එක්වන අයට නිසි පුහුණුවක් නොලැබිමයි. අපි නිසි පුහුණුවක් නොදීම නිසාත් ලංකාවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියක්  ස්ථිරව පවත්වාගෙන නොයෑම නිසා විදේශ සේවය තහවුරු වූයේ නැත. ජේ.ආර්.ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයා විදේශ ප්‍රතිපත්තිය වෙනස් කරන විට විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශ ‍ලේකම් ධුරයට පැමිණි තිස්ස විජයරත්න ගමේ ළමුන් විදේශ සේවයට බඳවාගත්තා. ඉංග්‍රීසි භාෂාවට වැඩි අවධානයක් යොමු කළේ නැහැ. මේ නිසා විදේශ සේවය පසුබැස්සා.
මෙහි වාසිය ලබාගත් ජේ.ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයා තානාපති කාර්යාලවල දෙවැනි, තෙවැනි තනතුරු සඳහා දේශපාලන පත්කිරීම් කළා. මේ නිසා තමයි විදේශ සේවය දේශපාලනීකරණය වුණේ. වත්මන් ආණ්ඩුව යටතේත් මේ දේශපාලන පත්වීම් සිදුවෙනවා. මේ දේශපාලන පත්වීම් නිසා විදේශ සේවයේ වෘත්තීය භාවය බිඳවැටුණා. ඒ වගේම දැන් විදේශ අමාත්‍යාංශයේ සිටින සමහර අය ආණ්ඩුවේ ඉහළ අයගේ ඔළුවට දමා ඇත්තේ තමුන්ට පමණක් ඉංග්‍රීසි හැකි බවයි.

Lakbima Sinhalaවිදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරීන්ගේ වෘත්තීයභාවය වර්ධනය කිරීමට ඔබ මැදිහත් වුණා. එය ඉදිරියට ගෙන නොගියේ ඇයි?
විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරීන්ට නිවේදන සකස් කිරීම ගැන පුහුණුවක් ලබාදීමට මම සූදානම් වුණා. ඒත් එය ක්‍රියාත්මක කිරීමට අවස්ථාව විදේශ කටයුතු ඇමැතිවරයා මට ලබාදුන්නේ නැහැ. මේ ගැන මම ජනාධිපතිවරයාගෙන් විමසුවා. එවිට ඔහු කීවේ මහාචාර්යවරයෙක් තවත් මහාචාර්යවරයෙක් දැක්කාම බය වෙනවානේ කියලයි. ඒ කියන්නේ ජනාධිපතිවරයත් විදේශ කටයුතු ඇමැතිවරයාගේ හැසිරීම දන්නවා.

ඔබ මේ කටයුතුවලට මැදිහත්වූයේ නියෝජ්‍ය විදේශ කටයුතු ඇමැතිකම බලා‍පොරොත්තුවෙන් නොවේද?
ජනාධිපතිවරයා බලයට පත්වීමෙන් පසුව විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය ධුරයට පත් කිරීමට අයෙක් නැති බව මා සමග පැවැසුවා. ඒ වෙලාවේ මම කීවේ මට නියෝජ්‍ය ඇමැතිකම දෙන්න කියලයි. ඒ වෙලාවේ ජනාධිපතිවරයා හිතුවේ මමත් සාමාන්‍ය අය වගේම තනතුරු ගන්න හදනවා කියලයි. එය එසේ නොවන බව මම ජනාධිපතිවරයාට පෙන්වා දුන්නා. මම ඒ තනතුරු ගැන කතා කළේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයට කවුරුත් නොමැති බව පැවැසූ නිසයි. එසේ නොමැතිව තනතුරු බලාගෙන නොවෙයි.

විදේශ සේවයේ සිටින දක්ෂ නිලධාරීන්ට තමන්ගේ දක්ෂතා පෙන්විය හැකි තානාපති ධුරයන් ලැබි තිබෙනවාද?
බ්‍රසල්ස්වල පී.එම්. අම්සා, ප්‍රසාද් කාරියවසම්, චිත්‍රානි වාගීෂ්වරී වගේ දක්ෂ තානාපතිවරුන් විදේශ සේවයට පත්වී සිටිනවා. විදේශ සේවයේ සිටින තවත් දක්ෂ නිලධාරීන් තානාපති තනතුරු ලැබෙන තුරු බලා සිටිනවා. ඒ අතරවාරයේ පිටින් තානාපතිවරුන් පමණක් නොව අනෙක් තනතුරු සඳහාද පත් කරනවා. මේ නිසා විදේශ සේවයේ වෘත්තීයභාවය දියුණුවීමට අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැහැ. තානාපති කාර්යාලවල දෙවැනි තුන්වැනි තැන්වලට විදේශ සේවයට බාහිරින් පත් කිරීම් කළ යුතු නැහැ. දයාන් ජයතිලක, තමාරා කුගනායගම්, ක්‍රිස් නෝනිස්,  අසිත පෙරේරා, සරත් කෝන්ගහගේ වැනි විදේශ සේවයට බාහිරින් පත් කළ තානාපතිවරු විශිෂ්ට සේවයක් කළා. ඔවුන් තරම් විශිෂ්ට නැතත් නාවලගේ බෙනට් කුරේ වැනි තානාපතිවරු පවා නරක නැහැ. ප්‍රශ්නය තිබෙන්නේ මොවුන්ට සහය දීමට විදේශ සේවයේ දක්ෂ කාර්යමණ්ඩලයක් නොමැති වීමයි. විදේශ සේවයේ සිටින නිලධාරීන්ගේ පරිපාලනය හරිම දුර්වලයි. ප්‍රසාද් කාරියවසම් වරක් මට පැවසුවේ තමන් ජනාධිපතිවරයාට යවන ලියුම් ඔහුට නොලැබෙන බවයි. ඔහු විදේශ සේවයේ තානාපතිවරයෙක් නිසා තමන් යවන ලිපි යැවිය යුත්තේ විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය හරහායි. Read the rest of this entry »

6 ඔක්තෝබර් 2014 අවසාන වරට යාවත්කාලීන කළේ 14:28 GMT

බ්‍රිතාන්‍යයේ හිටපු ශ්‍රී ලංකා මහ කොමසාරිස් දොස්තර ක්‍රිස් නෝනිස්ට පහරදීමේ චෝදනාව සම්බන්ධ පරීක්ෂණය පැවැත්වීමට ප්‍රථම සජින් ද වාස් ගුණවර්ධන මන්ත්‍රීවරයාගේ වැඩ තහනම් කළ යුතුව තිබුණු බව ආණ්ඩු පක්ෂ මන්ත්‍රීවරයෙක් පවසයි.

විදේශ අමාත්‍යංශයේ ලේකම් ක්ෂෙනුකා සෙනවිරත්නගේ නමද සිදුවීමට සම්බන්ධ වී තිබෙන බැවින් පරීක්ෂණය අවසාන වන තුරු විදේශ ලේකම්වරියගේද වැඩ තහනම් කිරීම ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් ගතයුතුව තිබුණු ඥානාන්විත පියවර බවද පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී මහාචාර්ය රජීව විජේසිංහ බීබීසී සංදේශයට පැවසීය.

පසුගිය සැප්තැම්බර් 24 වැනි දින නිවුයෝක් නුවර පැවති සාදයකදී විදේශ අමාත්‍යංශයේ ලේකම් සජින් ද වාස් ගුණවර්ධන මන්ත්‍රීවරයා තමන්ට පහරදුන් බව හිටපු මහකොමසාරිස් දොස්තර ක්‍රිස් නෝනිස් සංදේශයට පැවසීය.

ඒ පිළිබඳව තමන් එදිනම ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂට දැනුම් දුන් බවද දොස්තර නෝනිස් සඳහන් කරයි.

Read the rest of this entry »

Prof. Rajiva Wijesinha, a National List MP of the ruling Party, who along with a group of government parliamentarians wrote to President Mahinda Rajapaksa warning about possible economic sanctions, said in an interview with Ceylon Today, extremists within the government ranks are ‘determined to destroy country’s credibility.’

He also said the External Affairs Ministry has been forced into the ‘mute submission of the extremist agenda.’

Q: You were one of the six government parliamentarians, including four ministers, who sent a letter to the President regarding the forthcoming UN Human Rights Council (UNHRC) resolution. What was that letter about?

A: That letter was intended to draw attention to the dangerous situation the country was in, which we felt had not been conveyed accurately to the President.

Read the rest of this entry »

Rajiva Wijesinha

April 2019
« Dec    
%d bloggers like this: