You are currently browsing the daily archive for December 1, 2014.

qrcode.26350621 (1)විධායක ජනාධිපති සතු බලය අසීමාන්තික බව බොහොසෙයින්ම පිළිගත් කරුණක්. එහෙයින් පොදු අපේක්ෂකයා සඳහා වර්තමානයේ සහයෝගය දෙන්නන් ප්‍රතිඥා දෙනවා මෙම බලය ඌනනය කිරීමට. කෙසේනමුත් මෙම බලය ඌනනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියේදී, ඔවුන් මූලික දේශපාලන ප්‍රතිපත්ති පිලිබඳ අවධානය යොමුකළ යුතුයි, එනම් විශේෂයෙන්ම බල වියෝජනය නම් භාෂිතය කෙරෙහි.

මෙය සම්බන්ධ වෙනවා රජයේ අනෙකුත් ආයතනවල බලයන් ගොඩනැගීම පිළිබඳව. එතුලින් විධායකය පාලනයකට යටත්කළ හැකියි. එවැනි ආයතන නම්, රජයේ ව්‍යවස්ථාදායක බලය නියෝජනය කරන පාර්ලිමේන්තුව හා අධිකරණ බලය ක්‍රියාවට නංවන අධිකරණයි. මීට අමතරව අපට අවශ්‍ය වනවා ජනමාධ්‍ය වගේම ජනතා සේවය ශක්තිමත් කිරීමට. මෙය විධායකයේ කාර්යභාරය සඳහා ක්‍රියා කරනවා නමුත්  එය ක්‍රියාකළ යුත්තේ ප්‍රතිපත්තිය මතයි එනම්  උත්තරීතර  ව්‍යවස්ථාවලිය සහ නිතිය අනුව  මිස එක් කාලසිමවකදී බලය ක්‍රියාවට නංවන තනි පුද්ගලයන්ගේ උපදෙස් අනුව නොවෙයි.

ඉතා හොදින් තෙරුම්ගතයුතු කරුණක් නම්, පොදු අපේක්ෂකයා සඳහා කරන මෙම සියලු කටයුතු නැවත වෙස්මිනිස්ට්ටර් ක්‍රමය සඳහා අනුගත වීමට ප්‍රමාණවත් නොවන බවයි. මේ සියල්ලට පසු අපි දන්නවා 1970 සහ 1977 බලයට පත්වූ රජයන් දෙකම වෙස්මිනිස්ට්ටර් ක්‍රමය යටතේ සිමා ඉක්මවීම් සඳහා යොමුවු බව. එකල තිබු ප්‍රශ්නය නම්, පාර්ලිමේන්තුව උත්තරීතරය යන මතයයි. එමෙන්ම විධායකය විසින් පාර්ලිමේන්තුව පාලනයට නතු කර තිබීමයි.

විධායකය ව්‍යවස්ථාදායකයේ පාලනයට නතුබව සුරක්ෂිතකිරීම සඳහා කඩිනමින් වැඩපිළිවෙල 5ක් ක්‍රියාත්මක කලයුතුයි.

  1. පැහැදිලිව තේරුම්ගත හැකි පළමුවැන්න නම්, තනතුරුවලට පත්කිරීම් සිදුකිරීම සඳහා ජනපතිවරයා සතු අත්තනෝමතික බලය සිමා කිරීමයි. මේ පිලිබඳ උපදෙස් දීම සඳහා මණ්ඩලයක් තිබිය යුතුයි. තවද, මෑත කාලින අත්දැකිම් පෙන්වා දි තිබෙනවා මහජනයාට ද  එම කමිටුවේ තීරණ පිලිබඳ පැහැදිළි හේතුසාධක  ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාව සැලසෙන පරිදි එහි විධිවිධාන සකස් විය යුතු බව. එය තෝරාගත් සාමාජිකයින්ගෙන් එනම්, විධායකයට අයත් නොවන පාර්ශවයන්ගෙන් සමන්විත නම්, එයට නිශේධ බලයද තිබිය යුතුයි.
  1. කැබිනට් මණ්ඩලයේ ප්‍රමාණයන් සඳහාද සීමාවන් තිබිය යුතුයි. (මම යෝජනා කරනවා උපරිමය 25ක් වියයුතු බවට එනමුත් ඊලග මැතිවරණය තෙක් මෙම ප්‍රමාණය තවත් 10ක් දක්වා ඉහල නැංවූවද ගැටලුවක් නැත). මෙය අතවශ්‍යයි මන්ද එය පුර්වලක්ෂණය කරාවී සරල උපක්‍රමයක් වන, වඩ වඩා පිරිස් විධායක අංශයට එකතුකරගනිමින් විධායකයේ ප්‍රධානියා ව්‍යවස්ථාදායකය පාලනය කිරිම.
  1. නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව සහ නීති කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුව අධිකරණ අමාත්‍යාංශය යටතේ ක්‍රියාත්මක විය යුතු අතර අධිකරණ අමාත්‍යවරයා ඡන්ද පිලිබඳ වූ දේශපාලනයට මැදිහත් නොවිය යුතුයි යන විශේෂ නියමය සහිතවද විය යුතුයි. අතීතයේදී ඔහු පත් වූයේ උත්තරීතර මන්ත්‍රණ සභාව තුලින් වුවද වර්තමානයේදී ජාතික ලැයිස්තුවෙන් එන සාමාජිකයකු වීම ද යෝග්‍යයි. කෙසේනමුත්, ශ්‍රේෂ්ථාධිකරණය අධිකරණ අමාත්‍යංශය යටතේ නොතිබිය යුතුයි.
  1. අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන් පත්කළ යුත්තේ කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් හෝ ජනාධිපතිවරයා විසින් හෝ නොව රාජ්‍ය සේවා කොමිසම විසිනි.
  1. පාර්ලිමේන්තු පළාත් සභා සහ පළාත් පාලන මැතිවරණයන් විධායකයේ අභිමතයට අනුකුලව නොව  නිශ්චිත කාල වකවානු තුල පැවැත්විය යුතුය.

Read the rest of this entry »

Advertisements

Rajiva Wijesinha

December 2014
M T W T F S S
« Nov   Jan »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
Advertisements
%d bloggers like this: